Portfolio

Momenteel schrijf of werk ik voor het onder meer het Nederlands Dagblad, het Reformatorisch Dagblad, Open Doors, Terdege, de Theologische Universiteit in Kampen en de Christelijke Hogeschool Ede. Hieronder vind je een greep uit mijn journalistieke werk. Meer lezen of weten? Neem gerust contact op.

Rubriek - De zondag van Henny Tinga

Oktober 2020, Nederlands Dagblad

De zondag brengt Henny Tinga (75) altijd door op de Amsterdamse Wallen, waar ze regelmatig de samenkomst van het Leger des Heils leidt. De binnenstad is bekend terrein: jarenlang woonde ze met haar gezin in het pand van het Leger des Heils aan de Oudezijds Voorburgwal, zij op de tweede verdieping en majoor Bosshardt op de eerste. De (online) kerkdienst begint pas om 12 uur, maar vanaf 10 uur lopen al mensen in en uit, op zoek naar gezelschap en eten. ‘Hier komen veel eenzamen, dak- en thuislozen en mensen zoals jij en ik, van wie ik ontzettend veel leer. Ik had ooit mijn eerste ontmoeting met een oudere mevrouw die de onderkoningin van de prostitutie werd genoemd. Ik was nog jong en had altijd mijn volledige uniform aan, inclusief kaphoed. Toen ik haar op de stoep zag zitten, helemaal in elkaar gekrompen en verwaarloosd, dacht ik: "Wat ziet dat mens eruit.” Maar toen zij mij zag in mijn uniform, zei zij: "Kind, wat zie jíj eruit.” Zo is ons jarenlange contact ontstaan.'

Lees verder

Met creativiteit de crisis door

Augustus 2020, Nederlands Dagblad

Wekenlang was het uitgestorven in de Kamper binnenstad en nog steeds is het er rustig. Toch biedt de coronaperiode ook nieuwe kansen. Vier vrouwelijke ondernemers uit de sfeervolle winkelstraat bundelden hun krachten als ‘Meisjes van de Geerstraat’. 

De coronacrisis was nog maar net begonnen toen Marianne Stoeltie (53), eigenaresse van ‘het roze winkeltje’ Kunstig Kitschwerk op het idee kwam om samen met drie andere vrouwelijke ondernemers uit de straat een cadeautas te vullen: een verwenpakketje voor mensen die op wat voor manier dan ook geraakt zijn door de coronacrisis en wel een leuke verrassing kunnen gebruiken. ‘De tasjes zijn een mooi cadeau voor wie veel alleen thuis zit of juist voor mensen die nu extra veel werken, bijvoorbeeld in de zorg’, vertelt Marianne.
 

Lees verder

Zij leefden van de Zuiderzee

Februari 2020, Nederlands Dagblad

Vanaf haar ouderlijk huis in Luttelgeest keek historica en journalist Eva Vriend uit op de dijk die vroeger de Zuiderzee tegenhield. Ze groeide op in ‘het nieuwe land’: de Noordoostpolder. Altijd heeft ze zich afgevraagd welke impact de afsluiting van de Zuiderzee heeft gehad op de bewoners van ‘het oude land’. Haar nieuwe boek Eens ging de zee hier tekeer gaat daarover en ligt vanaf vandaag in de winkels.

De boerderij van haar vader stond eigenlijk op het vroegere strand van de Zuiderzee, vertelt journalist Eva Vriend (46). Op de schuur van zijn veehouderijbedrijf in het dorp Luttelgeest stonden de woorden ‘Spes Nostra’: onze hoop. In de verte kon ze een weg zien die, in tegenstelling tot de wegen in de polder, wél kronkelde, schrijft ze in haar boek. ‘In de tijd dat de polder waarin wij woonden nog de bodem vormde van een onstuimige, zoute binnenzee, de Zuiderzee, was die weg een dijk geweest.’ Altijd heeft ze zich afgevraagd wat de inpoldering betekende voor al die families achter de dijk die leefden van de Zuiderzee. 

 

Lees verder

Leven zonder smartphone: het kan

Januari 2020, Nederlands Dagblad

Nederlanders zitten gemiddeld meer dan een maand per jaar op hun smartphone, bleek eerder dit jaar uit onderzoek. Ruim de helft van de gebruikers vindt hun smartphone een verrijking, tegelijk verlangt een derde naar een wereld zonder altijd maar bereikbaar zijn. Niek Kuijvenhoven heeft geen smartphone. ‘Wat ben ik blij dat ik per dag maar twee sms’jes krijg.’

‘Zelfbescherming, dat is voor Niek Kuijvenhoven (35) de belangrijkste reden geen smartphone te hebben. Korte tijd had hij er een samen met zijn vrouw om deel te kunnen nemen aan whatsapp-groepen met familieleden. ‘Ik greep er vaak automatisch naar en dat vond ik vervelend. Dat ik er nu geen heb, is puur zelfbescherming. Ik ken mezelf: als ik constant kan surfen of appen doe ik dat vaker dan ik wil.’ Niek hoort bij de zeven procent van de Nederlanders zonder smartphone....

 

Lees verder

Zomerberoepen: 'Op de camping ben je de hele dag Koos Konijn'

Augustus 2019, Nederlands Dagblad

Strandtenthouder, ijsjesverkoper, airco-installateur en campingbaas – voor deze mensen ligt de piek van het werk in de zomermaanden. Het Nederlands Dagblad brengt dit seizoen negen zomerberoepen in beeld. Vandaag: mascottekonijn Willemijn van der Plas 

‘Als ik eenmaal in mijn konijnenpak zit, moet ik helemaal stil zijn. Kinderen geloven echt dat ik Koos Konijn ben, dus ze mogen mijn stem niet horen. Ze weten: Koos praat niet. Ik communiceer wel, door kinderen een high-five te geven, te knuffelen of kiekeboe met ze te doen. Als ik de ochtend begin als Koos blijf ik dat de hele dag. Anders is Koos later op de dag bijvoorbeeld ineens een stuk langer, dat kan natuurlijk niet...'

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad

Vet lekker: de perfecte zomerburger

Juli 2019, Terdege

De zomer begint pas goed als de barbecue aan kan. Of het nu op houtskool, gas of elektriciteit is: een goede hamburger mag niet ontbreken.


Michel van den Bos runt de keuken van Herberg De Bonte Os in Kampen en bakt wekelijks bijna veertig hamburgers voor zijn gasten. "Vooral vrijdag is zo'n dag waarop mensen geen zin hebben om te koken en bij ons even een burger komen eten", vertelt hij. "Het is een goede burger van 200 gram, we hebben hem zo gemaakt dat het een flinke hap is." De burgers van De Bonte Os zijn basic, vertelt Michel. "Goed rundergehakt heeft niet veel extra's nodig, het gaat erom dat je de smaak van het vlees zelf naar boven brengt.

Lees verder

De Werkplek: Bidden tussen de boeken

Maart 2019, Nederlands Dagblad

De werkplek van Hans Burger, universitair docent in Kampen.

Met zijn jas aan en regendruppels op zijn brillenglazen komt Hans Burger (44, geboren in Dokkum) het gebouw van de Theologische Universiteit aan de Broederweg in Kampen binnen. Een kort loopje was nodig om van zijn werkkamer in het dichtbij gelegen Linnenweversgilde-­gebouw naar het leslokaal in het hoofdgebouw te komen.

Deze ochtend staat een college ­systematische theologie op het ­programma. Vijf studenten uit het derde jaar van de bachelor installeren zich in de collegebanken met hun laptops opengeklapt voor zich op tafel. Om de beurt lezen de ­aanwezigen een alinea voor uit de Kirchliche Dogmatik van theoloog Karl Barth, deel vier, band 1, paragraaf 63 om precies te zijn. Ondanks de Engelse vertaling worstelen studenten hier en daar met de tekst. ‘Ik kan er niks van maken. Eén zin ­begrijp ik amper, laat staan een hele alinea’, verzucht een van hen.

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad

De Huiskamer: Knuffels aan tafel

Maart 2019, Nederlands Dagblad

De huiskamer van Hanneke en Mark Veurink uit Zaandam.

De avondmaaltijd heeft alweer even geduurd als Hanneke Veurink (29, geboren in Pernis), samen met haar man Mark (31, geboren in Bergentheim) een liedje inzet: ‘U hebt het beste voor het laatst bewaard.’ Een toepasselijk liedje voor het toetje.  Veel energie om mee te zingen hebben de kinderen niet meer: ze zijn moe en gaan dan ook meteen naar boven, de knuffels onder de arm.

Als de eettafel leeg is, valt extra op hoe het totale interieur in de woonkamer is afgestemd op de gele eetkamerstoelen. Met een staaltje van dezelfde stof ging Mark winkel in, winkel uit, op zoek naar bijpassende gordijnen. Toen hij uiteindelijk bij Carpetright gordijnen vond met dezelfde kleur konden ze hun geluk niet op.

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad

Eerste vrouw op het grote podium van Opwekking

Februari 2018, Nederlands Dagblad

In de gevangenis kwam ze als zeventienjarige tot geloof. Daniëlle Strickland (45) weet sindsdien dat God haar niet alleen heeft gered, maar haar ook wil gebruiken om het evangelie te delen.

In haar kerk is het niet meer dan normaal dat ook vrouwen spreken, vertelt Daniëlle Strickland (45). Dat zij in mei dit jaar de eerste vrouw is die als spreker het hoofdpodium van de pinksterconferentie van Opwekking betreedt, daar was zij zich dan ook niet van bewust. ‘Mijn kerk, het Leger des Heils, is mede opgericht door een vrouw. Catherine Booth las in de Bijbel dat God iedereen wil gebruiken om mensen over Jezus te vertellen, dus ook vrouwen.’

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad

God maakt je niet per se gelukkig

April 2017, Nederlands Dagblad

Kerken verkopen God als geluks­product, betoogt de Noord-Ierse filosoof en theoloog Peter Rollins. Ze verkondigen God als iemand die de leegte in onze ziel opvult en verlost van gebrokenheid en pijn. In zijn boek Verslaafd aan God laat Rollins zien dat volgens hem de boodschap van het christendom radicaal anders is.

Veel christenen zijn verslaafd aan God, zoals ze verslaafd kunnen zijn aan geld, macht of relaties, zegt filosoof Peter Rollins in zijn recent in het Nederlands vertaalde boek The Idolatry of God. ‘Mensen zoeken massaal naar iets wat hun zekerheid en bevrediging belooft. Als je maar meer geld hebt, of er goed uitziet, of met de juiste persoon getrouwd bent, dan zou je gelukkig zijn. Mijn probleem met de kerk is dat ze daar een oplossing uit kan bieden, maar dat niet doet.’ In plaats daarvan reduceert de kerk God tot een afgod door Hem te presenteren als een van de producten op de markt van geluksbrengers, aldus Rollins.

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad

Portret Hans van Vliet: Somber, maar blij leven

September 2016, Nederlands Dagblad

Hans van Vliet heeft als geestelijk voorganger van het Leger des Heils gezien dat christenen elkaar de tent uit kunnen vechten. Toen hij naar Papoea-Nieuw-Guinea moest, kon hij niet meer zorgen voor zijn zieke vader. Ze zagen elkaar niet weer terug. Zijn uniform opent deuren die anders gesloten blijven.

Hij weet nog goed dat hij en zijn vrouw Marja besloten dat ze officieren bij het Leger des Heils wilden worden, in 1970. ‘Bij het Leger des Heils komt geregeld de vraag voorbij: is het iets voor jou om officier te worden? Op een van die momenten voelden Marja en ik ons aangesproken en we besloten dat we die weg wilden gaan. Toen wij ons daarvoor aanmeldden bij onze korpsofficier, onze voorganger, zei zij tegen ons: “Dat wordt niks, jullie zijn er de types niet voor.”

Lees verder op de site van het Nederlands Dagblad